wtorek, 16 grudnia 2014

Tenczynek. Brama Zwierzyniecka.

Tenczynek, Brama Zwierzyniecka. Taki dość osobliwy zabytek. "Zwiedzony" przy okazji wyjazdu na jakąś małą budowę.
Brama Zwierzyniecka – zabytek w stylu neogotyckim z 2 poł. XIX w. znajdujący się w Tenczynku, w gminie Krzeszowice, w powiecie krakowskim. Jest to brama wjazdowa do Zwierzyńca należącego do zamku Tenczyn. Jest to jedyna z czterech bram Zwierzyńca, która dotąd przetrwała. Znajduje się na skraju lasu pomiędzy willą Eliza a leśniczówką Tenczynek Nadleśnictwa Krzeszowice, w Rzeczkach – najbardziej na wschód wysuniętej części Tenczynka, przy drodze powiatowej 2121K do kamieniołomu Niedźwiedzia Góra i dawnej Kopalni Krystyna. Ma ona charakter ozdobny (obecnie bez skrzydeł bramy), po obu stronach drogi stoją wysokie ceglane wieże (filary) z sokołami i chartami. Brama składa się z sześciu ceglanych filarów. Dwa środkowe otaczały główną bramę, wieńczyły je rzeźby przedstawiające jelenie, natomiast w górnej ich części ozdobione zostały głowami zwierząt. Nad bramą główną znajdowała się odlana w żeliwie ażurowa rama zwieńczona herbem rodu Potockich z pobliskich Krzeszowic – jej właścicieli. Pomiędzy parami symetrycznych niższych filarów znajdowały się mniejsze bramy boczne. Natomiast filary poboczne połączone z głównymi zwieńczone zostały postaciami chartów skierowanymi w stronę figur jeleni (źródło: Wikipedia)

czwartek, 4 grudnia 2014

Bobrowniki. Kościół pw Świętego Wawrzyńca.

Krótki odskok krajoznawczy w drodze powrotnej do domu z Wojkowic. Prace budowlane w Parku Miejskim w Wojkowicach mają się ku końcowi a moja funkcja Inspektora Nadzoru Inwestorskiego i Autorskiego powoli dobiega końca. Po kilku dniach przenikliwego chłodu, w pierwszych dniach grudnia znów wróciła słoneczna i ciepła jesień. Temperatura podskoczyła do ośmiu stopni na plusie a niebo zrobiło się niebieskie. W sam raz by rozruszać migawkę aparatu. I zobaczyć coś ciekawego.
Na podciągu ściany tęczowej w kościele znajduje się napis: „WYSTAWIONY 1669 + ROZBUDOWANY 1889 + ODRESTAUROWANY 1953”. Informacji tych nie potwierdzają przeprowadzone w 2009 roku badania dendrochronologiczne. Zgodnie z wynikami badań obecne prezbiterium i zakrystię wybudowano w latach 1856–1857, z wykorzystaniem belek z 1522 i 1523 roku – być może z wcześniejszego kościoła. W roku 1889 postawiono nawę oraz dwie wieże. Kościół jest orientowany, drewniany, wybudowany w konstrukcji zrębowej, oszalowany deskami, na podmurówce. Nawa kościoła założona jest na rzucie zbliżonym do kwadratu, prezbiterium węższe, zamknięte trójbocznie. Od północnej strony prezbiterium znajduje się prostokątna zakrystia. Dachy gontowe, dwuspadowe, nad prezbiterium przechodzący w wielospadowy, w dachu – wieżyczka na sygnaturkę. W fasadzie znajdują się dwie symetryczne wieże, zwieńczone wysokimi ostrosłupowymi hełmami. Pomiędzy nimi znajduje się trójkątny szczyt. We wnętrzu stropy płaskie. Ołtarz główny barokowy z XVII wieku, przedstawiający św. Wawrzyńca, przeniesiono w 1880 r. z Bytomia, z rozebranego kościoła św. Małgorzaty. Ołtarze boczne z XVIII wiek u przedstawiają św. Barbarę i św. Stanisława Kostkę (dawniej św. Annę). Ambona z XVIII wieku. Organy z drugiej połowy XIX wieku, zbudowane przez Paula Berschdorfa z Nysy.
Przydatne linki: