sobota, 4 listopada 2017

Wielka Czantoria.

Wielka Czantoria. Tym razem z Ustronia Poniwca. Podejście na grzbiet poza wyznakowanym szlakiem, powrót "niebieskim" trawersem. Mimo listopadowej daty pogoda ładna i słoneczna choć wietrzna.

Schronisko wzniesione zostało w latach 1903-1904 przez "Beskidenverein" jako odpowiedź na plany Polaków wybudowania tu pierwszego polskiego schroniska w Beskidach. Budowane przez firmę Fryderyka Fuldy z Cieszyna, zostało oficjalnie otwarte 7 sierpnia 1904 r. Schronisku nadano imię arcyksiężnej Izabeli ("Erzherzogin Isabella Schutzhaus"). Początkowo schronisko było czynne tylko latem. Pierwszą gospodynią do 1908 r. była pani Hes z Wiednia. Po niej funkcję gospodarzy pełnili kolejno H. Korzinek, H. Walczysko i J. Streng. Do wzrostu popularności schroniska przyczyniały się systematycznie organizowane imprezy w stylu palenia ogni świętojańskich, a od 1913 r. zimowe festyny narciarskie. Do wybuchu I wojny światowej schronisko odwiedziło ponad 25 tys. gości[1]. Po wytyczeniu granicy polsko-czechosłowackiej w 1920 r. schronisko, rozszabrowane w 1918 r., znalazło się po czeskiej stronie i zostało uruchomione ponownie przez "Beskidenverein" w 1923 r

Do lat 50. XX w. obok schroniska stał w niewielkim ogrodzeniu drewniany krzyż. Upamiętniał on śmierć 12-letniego pasterza nazwiskiem Słowiok, który zamarzł na Czantorii w kwietniową noc 1913 r., poszukując w zadymce śnieżnej zaginionej owcy. (źródło: Wikipedia)

środa, 1 listopada 2017

Bargłówka i Orły.

W końcu, po dłuższej przerwie jakieś wyjście w przyrodę. Lepiej krótko niż wcale. Bargłówka i Orły - trasa do bólu znana.

sobota, 14 października 2017

Dolina Pięciu Stawów Spiskich.

Dolina Pięciu Stawów Spiskich. Wycieczka ze Starego Smokowca do Schroniska Teriego.
Dolina Pięciu Stawów Spiskich (słow. kotlina Piatich Spišských plies, niem. Fünfseenkessel, Kessel der Fünf Seen, węg. Öt-tavi-katlan, Öt-tó-katlan) – dolina położona w słowackich Tatrach Wysokich, wznosząca się nad Doliną Małej Zimnej Wody (Malá Studená dolina) i oddzielona od niej ścianą stawiarską.

Dolina Pięciu Stawów Spiskich jest typowym kotłem polodowcowym. Dno doliny zbudowane jest z wypukło-wklęsłych, obłych głazów polodowcowych, zwanych mutonami. Są one silnie ogładzone przez lodowiec i są to największe w całych Tatrach tego typu ogładzenia. Znajdują się tu też stawy polodowcowe, będące najwyżej usytuowanymi jeziorami w Tatrach.

Głównymi zbiornikami wodnymi doliny jest Pięć Stawów Spiskich, od których wzięła ona nazwę. Najwyżej położony z nich jest Zadni Staw Spiski (2022 m n.p.m.), największy zaś Wielki Staw Spiski. Pozostałe jeziora to Pośredni, Niżni i Mały Staw Spiski. Oprócz tych pięciu stawów w jej górnych partiach znajduje się okresowy Barani Stawek u stóp masywu Baranich Rogów, będący najwyżej położonym stawem w Tatrach (2207 m), a w sąsiedniej Dolince Lodowej – Lodowy Stawek.

Znajduje się tu Schronisko Téryego (2015 m). Przez dolinę prowadzą szlaki turystyczne na Lodową Przełęcz (Sedielko) i Czerwoną Ławkę (Priečne sedlo). Nad doliną górują wierzchołki:

    Łomnica (Lomnický štít) – 2634 m,
    Durny Szczyt (Pyšný štít) – 2621 m,
    Baranie Rogi (Baranie rohy) – 2526 m,
    Lodowy Szczyt (Ľadový štít) – 2627 m,
    Pośrednia Grań (Prostredný hrot) – 2441 m,
    Żółty Szczyt (Žltá veža) – 2385 m.

Klasyczny próg lodowcowy, którym podcięta jest Dolina Pięciu Stawów Spiskich, jest nachylony pod kątem średnio 45° i zwany Złotymi Spadami. Z dużej płyty skalnej spada tutaj wodospad – Złota Siklawa, o którym Marian Łomnicki pisał w 1865 r.: „Prześliczny widok! Z ogromnej, więcej może niż stosążniowej wysokości, spływa miejscami w kilkoro rozdzierzgniona wstęga, bielsza od najbielszego śniegu”. Powyżej progu, po jego wschodniej stronie znajduje się bardzo stroma Żółta Ściana z drogami wspinaczkowymi o dużej skali trudności. (źródło: Wikipedia)

Przydatne linki


niedziela, 17 września 2017

Leśne łazikowanie.

Łazikowanie po lasach koło Rud to taka nasza tradycja. Tym razem grzybobranie przy użyciu aparatu fotograficznego. Bezpieczne, bo aparatem można spokojnie zbierać muchomory. Pogoda pochmurna ale na szczęście obyło się bez deszczu.

piątek, 8 września 2017

Skrzyczne i Malinowska Skała.

Piątkowa wycieczka na Malinowską Skałę i Skrzyczne. Tym razem z Ostrego. Ot, taki wypadzik po pracy, przy okazji interesów w Buczkowicach.

niedziela, 3 września 2017

Deszczowe rowerowanie.

Zachciało się nam pizzy. Najlepiej w pizzerii "U Rudika" w Łanach Wielkich. Najlepiej na rowerze, przez lasy i pola. I gdyby nie pogoda byłoby świetnie. Niestety dopadł nas deszcz i wracaliśmy w ulewie.


czwartek, 24 sierpnia 2017

Park Narodowy Eifel.

Wycieczka do Parku Narodowego Eifel.
Góry Eifel to niewysoki masyw górski wchodzący w skład Reńskich Gór Łupkowych, natomiast sam park narodowy obejmuje tereny położone w sąsiedztwie jeziora Rurtalsperre Schwammenauel. Nordrhein-Westfalen.
Park Narodowy Eifel (niem. Nationalpark Eifel) – jeden z 14 parków narodowych na terenie Niemiec i jedyny park w Nadrenii Północnej-Westfalii.
Głównym zadaniem Parku Narodowego Eifel jest ochrona roślin, zwierząt i ich siedlisk, oraz działanie zgodne z określeniami Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (w skrócie IUCN). Wymaganiami IUCN jest to, aby 75% powierzchni parku narodowego pozostało nienaruszone przez człowieka – w ciągu 30 lat od powstania parku narodowego.
Ponad 10 000 hektarowy park obejmuje zbiornik Urft sąsiadujący z dawnym terenem wojskowym do szkolenia Dreiborn Plateau, który był wykorzystywany przez Belgijskie Siły Zbrojne i żołnierzy NATO. Obszar ten stanowi około 3300 hektarów całej powierzchni parku i został udostępniony publiczności 1 stycznia 2006.
Park narodowy leży pod względem administracyjnym w południowo-zachodniej części kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia. Pod względem geograficznym leży w północnej części regionu Eifel, pomiędzy Nideggen od północy, Gemünd na południu i belgijską granicą na południowym zachodzie. Od północnego zachodu Eifel jest ograniczony rzeką Rur
...
W celu zwiększenia się liczby odwiedzających i zapewnienia lepszej informacji turystycznej, krajowe systemy zarządzania parkiem, zbudowały cztery bramy do parku. Bramy są otwarte codziennie, a wejście jest bezpłatne. Oprócz podstawowych informacji każde Centrum Informacji oferuje inny motyw. Przy bramie Rurberg w Eiserbachdamm mottem jest żyła życia przyrody (niem.Lebensadern der Natur) i woda jest głównym tematem wystawy stałej. W Gemünd odwiedzający przeżywa historię lasu przy Bramie Kurgarten. W Heimbach głównym tematem są tajemnice lasu (Waldgeheimnisse). Przy bramie w Höfen centralnym punktem są łąki narcyza. (za Wikipedią)

środa, 23 sierpnia 2017

Signal de Botrange.

Wycieczka w Hautes Fagnes w Ardenach w Belgii. Torfowiska i bagna porośnięte kwitnącymi o tej porze wrzosami oraz najwyższy punkt Belgii, Signal de Botrange (694 m npm). Sam "szczyt" to pewnego rodzaju kpina z gór. Płasko i zupełnie niegórsko, a brakujące sześć metrów wysokości do pełnych siedmiuset dobudowane w postaci pretensjonalnych "stairways to heaven". Ale za to w knajpce obok pyszne piwko i nie gorsza tarta z jagodami.

wtorek, 22 sierpnia 2017

niedziela, 13 sierpnia 2017

Karlsruhe O.S.

Niedzielna wycieczka rowerowa w okolicach Namysłowa. Drogi w większości asfaltowe, pogoda wreszcie znośna. Gwoździem programu była mała miejscowość Pokój. Niby wiocha jakich wiele ale pod dość zwyczajną powłoką kryje się swoista perełka. Miejscowość została założona jako letnia rezydencja księcia oleśnickiego Karola Wirtemberskiego w roku 1748. Pod względem urbanistycznym wzorem było południowo niemieckie Karlsruhe. Tak jak w położonym w Badenii- Wirtembergii pierwowzorze centrum miejscowości stanowił pałac od którego rozchodzą się promieniście ulice. Pałacu dziś już nie ma, został zniszczony w ramach tak zwanego "powrotu do macierzy", ostały się tylko ulice i nieproporcjonalnie wielkie rondo. To na środku tego ronda stał właśnie tenże pałac założyciela. A jak książe oleśnicki nazwał swoją nową rezydencję? Nie inaczej jak Karlsruhe (Carlsruhe) czyli "oaza spokoju Karola". Tak więc byliśmy w Karlsruhe... a potem jeszcze niemal zahaczyliśmy o Paryż - a wszystko to na Górnym Śląsku.